วงเครื่องสายผสม

วงเครื่องสายผสมขิม

เป็นวงเครื่องสายที่นำ “ ขิม “ ซึ่งเป็นเครื่องสายของจีนเข้ามาบรรเลงรวมวง จากคำอธิบายของอาจารย์มนตรี ตราโมท ( ๓ พ.ค.๓๗ งานดุริยางค์ไทย ) เรื่องวงเครื่องสายผสมขิมว่า การนำขิมเข้ามาบรรเลงในวงเครื่องสาย แต่เดิมมีผู้นำเข้ามาเล่นก่อนแล้ว แต่สำหรับวงหลวงนั้น ขิมเข้ามาบรรเลงร่วมวงในรัชกาลที่ ๖ เมื่อปี พ.ศ.๒๔๖๗ พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระประชวร แพทย์หลวงถวายคำแนะนำให้ทรงฟังดนตรีเบาๆ หรือฟังนิทานในตอนบ่ายๆทุกวัน ดังนั้นกรมมหรสพจึงได้จัดวงเครื่องสายอย่างเบาๆไปบรรเลงที่ข้างห้องบรรทมที่วังพญาไท ( ปัจจุบันเป็นโงพระยาบาลพระมงกุฎเกล้าฯ ) เครื่องดนตรีทุกชิ้นต้องบรรเลงเบาๆเหมือนได้ยินเสียงมาแต่ไกล ในการนี้มอบให้อาจารย์มนตรี ตราโมท เป็นผู้ไปซื้อขิมจากรน่านดุริยบรรณ และเป็นผู้บรรเลงร่วมกับวงเครื่องสายของกรมมหรสพ ซึ่งมีผู้บรรเลงถวายในครั้งนั้นดังนี้

๑. หลวงไพเราะเสียงซอ สีซอด้วง

๒. พระสรรเพลงสรวง สีซออู้

๓. พระเพลงไพเราะ เป่าขลุ่ย

๔. นายจ่าง แสงดาวเด่น ดีดจะเข้

๕. ครูมาตรี ตราโมท ตีขิม

๖. หลวงวิมล วังเวง ตีโทน

๕. เปียนโน๗. พระประดับดุริยกิจ ตีรัมนา
๘. หลวงเสียงเสนาะกรรณ ตีฉิ่ง

นับว่าเป็นวงเครื่องสายผสมขิมวงแรก ที่บรรเลงถวายพระอาการพระประชวรของพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าฯ จนพระอาการดีขึ้นตามลำดับ และหายในเวลาปกติในเวลาต่อมา ดังนั้นวงเครื่องสายผสมขิมจึงเป็นต้นกำเนิดของคำว่า “ ดนตรีเป็นยารักษาโรค “

วงเครื่องสายผสมเปียนโน ประกอบด้วยเครื่องดนตรีดังนี้

๑. ซอด้วง

๒. ซออู้

๓. ขลุ่ยเพียง ( เทียบเสียงสากล )

๔ ไวโอลิน

๖. โทน

๗.ฉาบ

๘. ฉิ่ง

วงเครื่องสายผสมออร์แกน

๑. ซอด้วง

๒. ซออู้

๓. จะเข้

๔ ออร์แกน

๕. ขิม

๖. โทน

๗. รำมะนา

๘. ฉิ่ง

๙. ฉาบ